15 Mayıs Salı günü gerçekleştirilen CHP Yenişehir İlçe Gençlik Kolları 1. Olağan Kongremizde Serdar ÇELİK yeniden Başkan seçildi.

CHP Yenişehir İlçe Başkanlığı’nda gerçekleştirilen kongreye tek listeyle girilmesine rağmen partililer yoğun ilgi gösterdi. Gençlerin parti içinde seçme ve seçilme hakkını kullanması ve yönetimin gençlerin oylarıyla seçilmesi büyük heyecan yarattı. 

CHP Yenişehir İlçe Yönetim Kurulu Üyeleri, CHP Mersin İl Kadın Kolları Başkanı Nevin ZAİMOĞLU ve İl Kadın Kolları üyeleri, Yenişehir İlçe Kadın Kolları üyeleri, Mezitli Kadın Kolları Üyeleri, İl Gençlik Kolları, Mezitli Gençlik Kolları, Toroslar Gençlik Kolları, Tarsus Gençlik Kolları ve çok sayıda partili Yenişehirli gençlerin seçimine konuk olarak destek verdiler. 

CHP Yenişehir eski İlçe Başkanı Ahmet AKIN’ın Divan Başkanlığı’nı yaptığı kongrede, gençlik kotasından ana kademe yöneticisi olan Yenişehir İlçe Bilişim Sorumlusu Arda ŞENTÜRK ve Basın Yayından Sorumlu Başkan Yardımcısı Berk ÖZÇELİK divan kurulu üyeliğine seçildi. 

Saat 17:00’da başlayan seçim 22:00’da sonlandı ve açılan sandıkta 88 oy alan mevcut Gençlik Kolları Başkanı Serdar ÇELİK yeniden Başkanlığa seçilerek güven tazeledi. Başkan ve 14 kişilik yönetim kurulunun seçildiği kongrede aynı zamanda 52 kişilik İl Gençlik Kolları seçim delegesi de seçildi.

İşte CHP Yenişehir İlçe Gençlik Kolları Yönetimi: 

Başkan: Serdar ÇELİK 

1-Ali ÖZTÜRK 

2-Ali Yılmaz YILMAZ 

3-Canan SAMYÜREK 

4-Derya YAYLAGÜLÜ 

5-Eda KUSEYRİ 

6-Erdal NUR 

7-Eren ILIKSOY 

8-Esra AKYEL 

9-Fatoş PARLAK 

10-Hilmi TÜMER 

11-İskender NAZLIGÜL 

12-Kadir DAĞLI 

13-Özgür Mert AKÇAM 

14-Selen GÖLLÜ

KONGRE VE KURULTAY KILAVUZU

Üye listelerinin askı süreci

*Üye listeleri 18 Nisan 2012 – 20 Nisan 2012 tarihleri arasında ilçe başkanlıklarında askıya çıkacaktır.

* İllere bir nüsha olarak gönderilen üye listeleri İl Başkanlığında saklanacaktır

*İlçelere 2 nüsha olarak gönderilen üye listelerinden mühürsüz olan askıya çıkacaktır, mühürlü olan ise kongre günü hazirun cetveli olarak kullanılacaktır.

Üye Listelerine İtiraz

*İlçe başkanlıklarında askıya çıkan üye listelerine 21 Nisan- 22 Nisan 2012 tarihleri arasında İlçe Ana Kademe Başkanlıklarına itiraz edilebilir.

*İlçe Ana Kademe Başkanlıkları yapılan bu itirazları 23 Nisan 2012 Tarihinde karara bağlamak zorundadır.

*İlçe Ana Kademe Başkanlıklarının kararlarına karşı 24 Nisan 2012 Tarihinde itiraz edilebilir.

*İl Ana Kademe Başkanlıkları yapılan bu itirazları 25 Nisan 2012 tarihinde karara bağlamak zorundadır.

Kongre Tarihlerinin Belirlenmesi

* İl gençlik kolu başkanı mevcut olan illerimizde; kongre tarihleri il gençlik kolu başkanının kontrolünde ilçe gençlik kolu başkanı tarafından belirlenecektir. İlçe gençlik kolu başkanı yoksa il gençlik kolu başkanı ve yönetim kurulu tarafından belirlenecektir.

* İl Gençlik Kolu Başkanının bulunmadığı illerde ise Gençlik Kolları Genel Merkezinin görevlendireceği kongre komitesi tarafından İl ve İlçe Ana Kademe Başkanlıkları ile birlikte belirlenecektir.

Kongre için yapılması gereken hazırlıklar

*İl ve İlçe Kongreleri, yapılacağı tarihten en az 10 gün önce ilan edilmelidir. Kongre ilanının il ve ilçe ilan panolarına asılmak ve imkanlar doğrultusunda il ve ilçenin çeşitli yerlerine pankart asılmak suretiyle duyurulması yeterlidir.

*İl veya İlçe de bulunan en büyük mülki amirlikten kongre tarihinden en az 7 gün önce izin alınmalıdır.

*İlçe kongreleri, ilçe binasında yapılabileceği gibi üye sayısının durumuna göre herhangi bir toplantı salonunda da yapılabilir.

İlçe Kongrelerinde uygulanacak usul

*En az 35 üyesi olan tüm ilçelerde kongre yapılması zorunludur.

*İlçe Kongresi, o ilçede bulunan tüm genç üyelerin katılımından oluşur.

*Kongre Hazirun cetvelinin salt çoğunluğu ile kongre toplanır. Eğer ilk gün yeterli katılım olmazsa ertesi gün gelenler ile kongre toplanır.

*Kesinleşen askı listelerinde mevcut bulunan tüm üyeler kongrede oy kullanma hakkına sahiptir.

*İlçe Kongresi, varsa İlçe Gençlik Kolu Başkanı yoksa İlçe Ana Kademe Başkanı tarafından açılır.

*Divan oluşturulur.

*Kongre gündemi doğrultusunda kongre başlatılır.

*İlçe Gençlik Kolu Kongresinde ilçe gençlik kolu yönetimi(asil ve yedek) ve İl kongre delegeleri seçilir.

(Kılavuzun arka kısmında ilçe nüfuslarına göre yönetim sayıları ve il kongre delege sayıları belirtilmiştir)

*İlçe Gençlik Kolu kongresi blok liste yöntemi ile yapılır.

Not: Kongre yapmak için yeterli üye sayısı olan 35 rakamının altında üye sayısına mevcut ilçelerde yönetim seçimi yapılmasa dahi o ilçeden, il kongre delegeleri tüm üyelere oy kullandırılmak suretiyle seçilmek zorundadır.

İl Kongresinde uygulanacak usul

O ilde mevcut olan tüm ilçelerin kongreleri tamamlandıktan sonra il kongresi yapılır.

İl Kongresi, tüm ilçelerden seçilen il kongresi delegelerinden oluşur.

Delege sayısının salt çoğunluğu ile kongre toplanır. Yeterli katılım sağlanmaz ise kongre ertesi gün katılanlar ile toplanır.

Kongre; varsa il gençlik kolu başkanı yoksa Genel Merkez Gençlik Kollarının görevlendirdiği kongre komitesi tarafından açılır.

Divan oluşturulur.

Kongre gündemi doğrultusunda kongre başlatılır.

İl Ana Kademe Yöneticilerinden 18-30 yaş arasında olan ve seçilerek göreve gelen yöneticiler ile İl Gençlik Kolu Başkanı ile Yönetimi kongrenin doğal üyesidir.

İl Kongresinde il gençlik kolu başkanı ve yönetim kurulu(asil ve yedek) ve kurultay delegeleri seçilir.( İl nüfusuna göre yönetim sayıları ve kurultay delege sayıları kılavuzun arka kısmında belirtilmiştir.)

İl Gençlik Kolu kongresinde seçim yönteminde(çarşaf-blok) tüzük hükümleri esas olmakla birlikte, katılanların salt çoğunluğunun oyu ile blok yöntem uygulamasına geçilir.

Kongrelere ilişkin ortak hükümler

Oylama gizli oy, açık sayım usulü ile yapılır

Sayım divan tarafından yapılır ve kongreye ilan edilir.

İl Gençlik Kolu Başkanı ve Gençlik Kolları Genel Başkanlığına adaylık için delegelerinin %10 undan imza toplanması zorunludur.

Her adayın kürsüde konuşma hakkı mevcuttur.

Seçimler yapılırken tüzük hükümlerimiz gereğince %33 kadın kotası uygulanması zorunludur.

Kurultaya ilişkin hükümler

17 Haziran 2012 tarihinde Ankara Atatürk Spor Salonunda saat 10:00 da Gençlik Kolları Kurultay'ı yapılacaktır.

Gençlik Kolları Kurultay'ı kurultay delegelerinden oluşur.

Gençlik Kolları Genel Başkanı ve Merkez Yönetim Kurulu üyeleri kurultayın doğal delegesidir.

Delegelerin salt çoğunluğu ile kongre toplanır.

Kongre gündemi doğrultusunda başlatılır.

Kurultay'da Gençlik Kolları Genel Başkanı ve Merkez Yönetim Kurulu seçilir.

Cumhuriyet Halk Partisi Mersin Yenişehir İlçe Gençlik Kolları ve İlçe Örgütü olarak işçi için, memur için, emekli için, öğretmen için, öğrenci için, doktor için, köylü için, kadın için; ezilen, zulme ve haksızlığa uğrayan herkes için 1 Mayıs Emek ve Dayanışma Gününde alanlara ineceğiz. Bu bilinçle hareket eden tüm partililerimizi de davet ediyoruz.

Partimizin emektar ve vefakar gençlik örgütlerine;

Yaşayacağımız kongre ve kurultaylar süreci yalnızca bir secim değildir. Ortaya konarak çevresine toplandığımız sandıklar ve icinden çıkacak pusulalar galibi yada mağlubu belirleyecek olan tahta parçaları hiç değildir. 5 Mayıs – 17 Haziran arası bir devrin kapanışı,bir derin uyanış ve CHP gençliğinin miladı olacaktır. Bu süreçten sonra artık hiçbirşey eskisi gibi olmayacak. 8 yıldır kurulan dostluklar da yaşanan kırgınlıklar da atama sisteminin getirdiği sahici olmayan durumlardir. 17 Haziran tarihi bu sistemin getirdiği sıkıntı ve dertleri aşarak icimize düşen sevgisizlikten kurtulacağımız tarihtir.

17 Haziran tarihiyle birlikte önümüzdeki yıllarda demokrasi Meydani’nda buluşmak hesap sormak ve hesap vermek adına yeniden bir araya geleceğiz. Bundan böyle gençlik örgütlerimiz verilecek oylar ile mesrulasacak. Gücünü ana kademeden değil oyunu aldığı yada talip olduğu yoldaşından alacak. Bizler partimizi en saf en temiz duygularıyla karsiliksiz seven gencler olarak cocuklarımıza anlatacağımız hikayeleri bu sandıklara kazıyacağız. Unutmayın ve önemseyin ki; bu jenerasyon gelecegi bugunden tayin edecek. Cumhuriyetin temel değerleriyle birlikte evrensel insan haklarından yana; eşitlik, özgürlük ve emek temelinde yeni bir gençlik manifestosu yazacak. 13. Gençlik Kolları kongre sürecimiz tum gençlik örgütlerimize hayırlı olsun, yolumuz açık olsun.

http://www.kurultayguncesi.com/

Gençlik kolları Genel Başkanı

Barbaros DİNÇER

“Başka bir Türkiye Mümkün” şiarıyla örgütlemeye başladığımız mücadelemizde kurul arkadaşlarımla bugünlerde 3 ayı doldurduk. Her zaman bulunduğumuz görevin değerini bilerek, bizim yerimize başkaları olsaydı da yapacağı işleri yapmaktan öte, partideki dönüşümün gençlik örgütünde de izdüşümlerini oluşturmak adına örgütlendik. CHP gençlik kollarının çok uzak değil bundan 2 yıl önce öteki olarak gördüğü KESK ile omuz omuza 48 saat boyunca direniş gösterdik. CHP’nin yıllardır üstüne yapışan devlet partisi yaftasını o gece KESK üyesi yüzlerce direnişçiden sildik. CHP gençliği sokakta olacak söylemini lafta bırakmadan MALATYA’ da KURECİK’ te tüm Türkiye’de ses getiren bir eylem yaptık. Sivas davasında zaman aşımına karşı birçok ilde eylem yaptık, farkındalık yarattık. Ankara ve Istanbul’ da yaptığımız eylemler ana haber bültenlerinde geniş yer aldı. Bizler bizden önceki nesillerden aldığımız geleneklere her zaman sahip çıktık fakat 21. Yüzyılın yeni dünya düzeninin değişkenliklerini anlayarak göreve geldiğimiz günden beri CHP’nin özgürlük mücadelesi veren tüm halk kesimlerinin çatısı olması gerektiğini savunduk. Bugün bu topraklarda verilen mücadele en geniş demokratik hak ve özgürlük mücadelesidir. Ergenekon davasını KCK’ dan ayrı görmedik. Toplumsal kutuplaşmada faşist iktidara karşı CHP özgürlüğün cephesini kurmak zorundadır. Biz gençler, toplumsal barışı sağlamak adına taşın altına elimizi koymak zorundayız. Uludure katliamından sonra Emine Erdoğan’ın asker ordusuyla girdiği köye 3 genç MYK üyemizle beraber gittik. Katledilen kızlarınızın oğullarınızın yerine bizi koyun dedik. Dertleriniz dertlerimiz, kaybettikleri evlatları kardeşlerimiz abilerimiz dedik. Daha gecen hafta Barış Konferansları serisini başlattık. İlkini Maltepe’de düzenlediğimiz konferansta birçok farklı düşüncedeki aydına düşüncelerini dile getirme şansı verdik. Evet tabanımızdan tepki aldık ama değişimin sancısız olmayacağını, kalıplaşmış siyasetin yeni dengelere oturması gerektiğini bilerek inancımızı kırmadık. Barış konferansları serisine Diyarbakır’da devam edeceğiz. Dışarıya verdiğimiz bu demokrasi ve özgürlük mesajlarının yani sıra kendi organizasyonumuzu da aynı düzlem de kurmak adına 8 yıl sonra Gençlik Kurultayımızı ilan ettik. Ben bu partinin örgütünden geldim, bayrak da astım kostik de yaptım. Birçok görevde bulundum, şu an bulunduğum görev dahil. Bu görevlerin hepsine 2 dudağın arasından çıkan cümlelerle geldim. Bizler topluma demokrasi vaat eden tek parti olarak, kendi parti içi demokrasimizi sağlamak zorundayız. Recep Tayyip Erdoğan Muş Gençlik kongresine gidip halka seslenirken, benim yüzüm kızardı. Ben de genel başkanımı Diyarbakır’ da Edirne’ de Trabzon’ da Gençlik Kongrelerinde onurla konuşturacağım. Tüm gençler bugünü hasretle bekliyordu, örgütümüz hiç olmadığı kadar hareketlendi. Yıllardır atama sistemiyle önü kesilen, öğütülen gençler tekrar örgütlerine dönüyorlar. Evet, 8 yıl sonra çok kolay olmayacak. Birçok sıkıntı yaşayacağız ama demokrasi mücadeleyle kazanıldığı zaman anlamlı ve kalıcı olacaktır. Hepinizi 17 Haziranda Büyük Gençlik Kurultayı’na davet ediyorum. Bizler bu ülkede özgürlük rüzgarları eseceği günün müjdecisiyiz.

23 NİSAN ULUSAL EGEMENLİK VE ÇOCUK BAYRAMI KUTLU OLSUN

23 Nisan 1920, Ulusumuzun tarihinde önemli bir dönüm noktasıdır. Türkiye Büyük Millet Meclisi'nin kurulmasıyla "Egemenlik kayıtsız şartsız milletin olmuş; ülkemiz demokratik, laik ve çağdaş bir yapıya kavuşmuştur.

Önderimiz Mustafa Kemal ATATÜRK de bu anlamlı günü geleceğimiz olan çocuklara armağan etmiştir.

İçinde bulunduğumuz ortamın çocuklarımız ve geleceğimiz için tehlike arz ettiğinin farkındayız. Cumhuriyet Halk Partisi gençliği olarak, Cumhuriyetimize, bağımsızlığımıza ve geleceğimize göz dikmiş olan emperyalist güçlerle ve bunların işbirlikçileri içimizdeki düşmanlarla mücadele etmekten hiçbir zaman kaçınmayacağız.

CHP Mersin Yenişehir İlçe Gençlik Örgütü Başkanı

Serdar ÇELİK

8 yıl aradan sonra, gençlik örgütünün özlemini duyduğu Gençlik Kurultayı süreci tüm hızıyla devam ediyor. 18 – 30 yaş arası tüm CHP üyelerini içeren üye listeleri 18.04.2012 tarihinde İlçe Başkanlığımızda askıya çıkarıldı. Açıklanan kurultay takvimimizde de belirtildiği gibi üye listeleri 20.04.2012 tarihi mesai bitimine kadar askıda kalacak.

Cumhuriyet Halk Partisi 13. Olağan Gençlik Kolları Kurultay takvimi belli oldu.

16 Nisan – 20 Nisan Üye listelerinin askı süresi

22 Nisan İlçe itirazları için son gün

24 Nisan İl itirazları için son gün

4 Mayıs – 23 Mayıs İlçe Gençlik Kolları Kongreleri

26 Mayıs – 10 Haziran İl Gençlik Kolları Kongreleri

17 Haziran – Gençlik Kolları Kurultayı

Demokratik Gençlik, Özgür Türkiye İçin Büyük Gençlik Kurultayımızı Düzenliyoruz.

Cumhuriyet Halk Partisi’nin emektar gençlik örgütüne ve tüm kamuoyuna,

Tarihi günlerden geçtiğimiz bu zamanlarda,faşizmin bir devlet politikası haline geldiği ve hak arama mücadelelerinin zindanlarla susturulmaya çalışıldığı bu topraklarda Cumhuriyet Halk Partisi gençliği olarak üzerimize düşen sorumluluğun bilincindeyiz.

Bizler tarihten gelen sorumluluklarımız ve yeni bir Türkiye ve Dünya hayalimizle mücadelemizi büyütmek,toplumsal muhalefeti yeniden ayaklandırmak adına yola çıkıyoruz.Bu coğrafyadaki tüm gençleri Cumhuriyet Halk Partisi Gençlik Örgütleri çatısı altında mücadeleye çağırıyoruz.

Bizler ülkemize demokrasinin yerleşmesini sağlayan Cumhuriyet Halk Partisi’nin genç neferleri olarak,tüm gençlik örgütlerimizle beraber 17 Haziran 2012 tarihinde Gençlik Kolları Büyük Kurultayı’mızı topluyoruz.

Tüm halkımızı demokrasi şölenimize davet ediyoruz.

CHP GENÇLİK KOLLARI

Eğitim Sistemi Tartışmaları

Eğitime verilmesi gereken önem ve öncelik, tüm gelişmiş ülkelerin üzerinde uzlaşma sağladığı bir konudur. Eğitim, her şeyden önce olgun, erdemli, iyi yurttaş yetiştirmek içindir. Eğitim, çocuğun kişiliğinin gelişmesi, bireyin özgürlüğünün artması ve hoşgörü sahibi olması içindir.

Eğitim, toplumsal gelişme, ekonomik ilerleme, refah artışı, kültürel zenginleşme, sosyal adalet ve demokrasinin kökleşmesi içindir. Eğitim, yoksulluğun ortadan kaldırılması ve insanların meslek sahibi olabilmeleri içindir. Eğitim sistemi, iyi yurttaşlar ve ülke ekonomisinin gerek duyduğu vasıflı işgücünü yetiştirmeyi hedeflemelidir. Eğitim bugünün olduğu kadar yarınların da sorunudur. Bu nedenle yeni kuşakların yetiştirilmesinde, gelecekte neler olacağı göz önünde bulundurulmalıdır. Bu hedefe ulaşmak için çocuklara okuryazarlık, eleştirel düşünce ve yaşam boyu öğrenme yetileri kazandıran sağlam bir temel eğitim sürecine ihtiyaç vardır. Türkiye’nin en büyük zenginlik kaynağı olan genç nüfusumuzun değerlendirilmesi, çocuklarımızın ve gençlerimizin en iyi biçimde eğitim almasına bağlıdır.

CHP’nin, AKP Hükümeti tarafından yapılan düzenlemelere getirdiği en köklü itiraz, kamuoyunun dikkatini eğitim sistemimizdeki eşitsizlik ve düşük kalite sorunlarından uzaklaştırmasıdır.

-Zorunlu ve Kesintisiz Temel Eğitim

CHP, yayımladığı Eğitim: Eşit Fırsat Yaşam Boyu Öğrenme raporunda, Türkiye’de eğitimin iki temel hedefinin eşitlik ve niteliğin artırılması olduğunu belirtmiştir. Bu bakış ve anlayıştan yola çıkarak, ülkemizde zorunlu eğitimin süresinin 12 yıla uzatılmasını kararlılıkla savunmaktadır. Eğitimde arzu edilen hedeflere ulaşılabilesi için vazgeçilmez koşullardan bir diğeri de uzun süreli kesintisiz temel eğitimdir. Kesintisiz eğitim yapan ülkelerde eğitim ve refah göstergeleri birbirine paralel olarak ilerlemektedir. En az dokuz yıl kesintisiz eğitim yapan Avustralya, Yeni Zelanda, Finlandiya ve Danimarka gibi ülkeler gelişmişlik sıralamasında dünyanın en önde gelen ülkeleridir. Uzun süreli kesintisiz eğitim uygulayan ABD, Fransa, İngiltere yine eğitim sıralamasında üst sıralarda yer alan ülkelerdir. Kesintili eğitim uygulayan Almanya ve Avusturya ise eğitim göstergelerinde, hızla Avrupa’nın alt sıralarına doğru inmektedir.

CHP eğitimin temel iki hedefinin eşitlik ve niteliğin yükseltilmesi olduğu görüşündedir. Bu bakış ve anlayıştan yola çıkarak, ülkemizde zorunlu eğitimin süresinin 12 yıla uzatılmasını kararlılıkla savunmaktadır. Eğitimde arzu edilen hedeflere ulaşılabilesi için vazgeçilmez koşullardan bir diğeri de uzun süreli kesintisiz temel eğitimdir.

-Tam Gün Eğitim

CHP’nin kesintisiz eğitim kadar üzerinde ısrarla durduğu bir diğer konu da tam gün eğitimdir. Okul, sadece bir bilgi aktarma kurumu değildir. Okul aynı zamanda bir toplumsallaşma ortamıdır. Okulda bilişsel becerilerin yanı sıra yurttaşlık, sosyallik ve kişiliğin gelişmesine yönelik pek çok etkinlik yapılmaktadır. Bu nedenle tüm gelişmiş ülkelerde okulda geçen süre hem artırılmakta, hem de daha nitelikli hale getirilmektedir. CHP’nin önerdiği tam gün eğitim sistemi, okullardaki sosyal altyapının geliştirilmesini ve sanat, spor gibi ders dışı etkinlik alanlarının zenginleştirilmesini de kapsamaktadır. Böylece, tam gün eğitim, devlet okulları ile özel okullar arasındaki nitelik farklılıklarını ve eğitim sistemimizdeki eşitsizlikleri azaltacak, eğitimdeki niteliğin artırılmasına da katkıda bulunacaktır.

-Eğitimde Nicelik ve Nitelik Sorunu

Türkiye’de eğitim sisteminin en temel iki sorunu olan nitelik düşüklüğü ve artan eşitsizlik, CHP’nin Eğitim: Eşit Fırsat Yaşam Boyu Öğrenme raporunda ayrıntılı olarak irdelenmiştir. On yıllık AKP iktidarı döneminde nitelik konusunda hiçbir önemli ilerleme sağlanamamıştır. Eğitim sisteminde var olan büyük eşitsizlikler giderek derinleşmiştir. Oysa eğitimde her çocuk ve her genç için fırsat eşitliği sağlanmadan insani, toplumsal ve ekonomik gelişmeyi sağlamak mümkün değildir.

Türkiye’de sekiz yıllık eğitim uygulaması önemli başarıları beraberinde getirmiştir. Konuya ilişkin bir araştırma, Türkiye’de halkın yüzde 85’inin sekiz yıllık zorunlu eğitim ile ilgili bir sorun yaşamadığını ve bu sistemden memnun olduğunu göstermektedir. Son on beş yılda okullaşma oranı önemli ölçüde yükselmiştir. Bu başarının altında yatan temel neden sistemin kesintisiz olması ve örgün eğitim kapsamında uygulanmasıdır. Ancak, nitelik bakımından durum çok farklıdır. 2009 PISA değerlendirmelerine göre, öğrencilerimiz matematik ve temel bilimlerde kendi yaş grupları ile kıyaslandığında OECD ülkeleri arasında en alt sıralarda yer almaktadır.

Araştırmalar okul türü, bölge, kır/kent ve ailenin gelir durumundan kaynaklanan eşitsizliklerin giderek arttığını açıkça ortaya koymaktadır. Eşitsizlik, Türkiye’de eğitimin en belirleyici özelliği haline gelmiştir. Büyük şehirlerde ailelerin katkısı ile uluslararası ölçeklere göre başarılı öğrenci yetiştiren okullarımız mevcuttur. Buna karşılık okulların çoğunda sosyal çevre ve fiziki altyapıdan kaynaklanan büyük sorunlar yaşanmaktadır. Uzmanlar, bu okullarda öğrencilerin yalnızca bilgi ve iletişim yetilerinde değil, temel eğitim kapsamında da çok büyük yetersizlikleri olduğuna dikkat çekmektedir. Kanun tasarısının görüşüldüğü üst komisyonda, eğitim bilimcilerinin bu konulara ilişkin olarak dinlenmesi CHP tarafından önerilmiş, fakat AKP’li yetkililer tarafından reddedilmiştir. AKP, getirdiği yasa teklifi ile nitelik ve eşitsizlik sorunları üzerine gitmek yerine tartışmayı dar bir ideolojik alana hapsetmektedir.

AKP iktidarında nitelik konusunda hiç bir önemli ilerleme sağlanamamış, eğitim sisteminde var olan eşitsizlikler giderek derinleşmiştir. Eğitimde herkes için fırsat eşitliği sağlanmadan, insani, toplumsal ve ekonomik gelişmeyi sağlamak mümkün değildir.

-Nitelikte AB Kriterleri

Avrupa Birliği’nin temel yeterlilikler kavramı, bilgi toplumunda her bireyin edinmesi gereken bilgi ve becerileri kapsamaktadır. Bu çerçevede belirtilen sekiz temel yeterlilik şunlardır: (1) İletişim: Dinleyerek, okuyarak, konuşarak ve yazarak duygu, olay ve kavramları ifade etme, (2) Yabancı dil, (3) Matematik, bilim ve teknoloji yeterliliği: Sorun çözebilme, bilimsel ve teknolojik bilgiyi anlama, (4) Dijital yeterlilik: Bilişim teknolojilerini etkin kullanma, (5) Öğrenmeyi öğrenme, (6) Sosyal ve yurttaşlık odaklı beceriler: Bireyin toplumsal ve siyasal hayata etkin katılımı, (7) İnisiyatif ve girişim yeterliliği: Fikri eyleme dönüştürme becerisi, etik değerler, yönetişim bilgisi, (8) Kültürel farkındalık ve ifade: Fikir, deneyim ve duyguların sanat ve edebiyat yoluyla ifadesi.

Bu beceriler kişisel yeti, sosyal içerme ve aktif yurttaşlığı geliştirmektedir. Üretkenlik, yenilikçilik ve rekabetçiliği artırmaktadır. Bireyin değişen çalışma dünyasına uyumunu kolaylaştırmaktadır. Bu temel yeterliliklerde belirli bir olgunluğa erişilmesi için gerekli zaman temel eğitimin süresinin de belirlenme ölçütüdür. Çocuklarımızı ve gençlerimizi, AB’de ve dünyada öne çıkan bu özellikleri dikkate alarak yetiştirmek, tüm kurumların ve yetişkinlerin en büyük sorumluluğudur. Zorunlu temel eğitimin en az sekiz yıl olması, tam da bu amaçları gerçekleştirmek için gereklidir.

Yapılan çalışmalar, Türkiye’de öğrencilerin sadece Avrupa ölçütlerine göre değil, benzer ülkelere göre bile ne kadar zayıf eğitildiğini göstermektedir. Matematik ve iletişim bilgilerindeki yetersizliğimizi PISA sonuçları açıkça ortaya koymaktadır. TEPAV Raporu da yabancı dil konusunda Türkiye’nin 44 ülke içinde 43’üncü olarak, Brezilya, Çin, Güney Kore gibi gelişmekte olan ülkeler bir yana; Şili, Endonezya ve Suudi Arabistan’ın bile gerisinde kaldığını göstermektedir. AKP’nin, Türkiye’nin uluslararası rekabet gücünü artıracağı iddiası ile gündeme taşıdığı kanun teklifinde, tüm bu konularda nasıl kapasite artırılacağına dair hiçbir ipucu bulunmamaktadır.

-En Az Sekiz Yıl Eğitim Neden Gerekli?

21. yüzyılda, işgücü talebinin niteliği ve işgücünün sahip olması gereken vasıflar hızla değişmektedir. Çalışanların çok büyük bir bölümü için tüm yaşamını aynı işyerinde ve aynı işkolunda geçirme ihtimali giderek ortadan kalkmaktadır. Araştırmalar, günümüzde eğitim çağında olan gençlerin erişkin yaşamları boyunca mesleklerini ortalama yedi sekiz defa değiştirmek zorunda kalacaklarını göstermektedir. Erken yaşta bir meslek sahibi olup yaşam boyu çalışarak o meslekten emekliye ayrılma, istisnai bir durum haline gelmektedir. Yeni sanayiler ve gelişen sektörler dar bir alanda uzmanlaşmış çalışanlara gereksinim duymamaktadır. Bu sektörlerde daha çok, eleştirel düşünebilen, sorun çözme yetisi gelişmiş, yaratıcı, iletişim becerilerine sahip ve özellikle dijital alanda etkin elemanlar talep edilmektedir. İşgücünde aranan temel özellik dar uzmanlık değil, geniş bir alana yayılabilen dönüştürülebilir becerilerdir. Diğer bir deyişle, ileri yaşlarda dahi kısa bir eğitim sürecinin ardından yeni mesleğin gereklerini yerine getirebilen insanlara gereksinim duyulmaktadır. Henüz on yıl önce var olan mesleklerin çoğu günümüzde ortadan kalkmış durumdadır. On yıl sonra da bugün geçerli olan birçok mesleğin kaybolacağı düşünülmektedir. Tüm bu değişim göstermektedir ki mesleki eğitime genel yaklaşım artık AKP’nin benimsediği çıraklık eğitimi değildir.

Dünyada eğitim sisteminin başarılı olduğu tüm örneklerde mesleki eğitimle ilgili alan belirlemesi ileri yaşlarda yapılmaktadır. İngiltere ve ABD’nin yanı sıra, Norveç ve Finlandiya gibi eğitimde başarılı ülkelerin hepsi, mesleki eğitimi orta öğretim sonrasına bırakmaktadır. Kalkınmada Türkiye’ye benzer niteliklere sahip olan ve iyi bir örnek teşkil edebilecek Güney Kore’de, zorunlu ve tek müfredatlı eğitim dokuz yıldır. Mesleki eğitim dokuz yıllık zorunlu eğitim sonrasında başlamaktadır. Kırsal kesimde bu süre bir yıl daha uzatılarak geleneksel nedenlerle okuldan ayrılmaya karşı önlem alınmaktadır.

Türkiye'de mesleki eğitimin sorunları ve vasıflı işgücü ihtiyacı, zorunlu eğitimi kısaltarak ve meslek seçimini erkene çekerek çözülemez. Tersine, erkene çekme mesleki eğitim sorunlarımızı daha da derinleştirecektir.

Bu ülkelerde meslek seçiminin on beş yaş sonrasına ertelenmesinin iki temel nedeni vardır. Öncelikle on beş yaşından küçük bir öğrenci, henüz psiko-sosyal, duygusal ve bilişsel yönden tam olgunlaşmış olarak kabul edilmemektedir. Öte yandan, gelişmiş ülkelerde bireyler, yaşamları boyunca sık sık meslek değiştirmekte ve bu sebeple yeniden eğitilmektedir. Bu nedenle, bireyin problem çözme, iletişim kurma ve öğrenmeyi öğrenme gibi yetilere sahip olması şart olarak görülmektedir. İşgücü talebi, dar bir alanda aşırı uzmanlaşmış meslek sahiplerini değil, yaşam boyunca işgücü piyasasını değerlendirip kendi kariyerini buna uydurabilen bireyleri ön plana çıkartmaktadır. Bu çerçevede gelişmiş ülkeler uzmanlığı daha ileri yaşlara ötelemektedir. Nitekim 1997 yılında mesleki eğitimi üç sene erteleyen Türkiye, TIMSS değerlendirmesinde 1999 ve 2007 yıllarında matematik ve fen sonuçlarını, sırasıyla 21 ve 17 puan yükseltmiştir.

Türkiye’de mesleki eğitimin sorunları ve vasıflı işgücü ihtiyacı, zorunlu eğitimi kısaltarak ve meslek seçimini erkene çekerek çözülemez. Tersine erkene çekme mesleki eğitim sorunlarımızı daha da derinleştirecektir. Ayrıca birçok gencimizi de erken yaşta yanlış tercihle karşı karşıya bırakacaktır. En az sekiz yıllık temel eğitim verilmeden başlatılacak mesleki eğitim, Türkiye’yi dünya standartlarına göre vasıfsız işgücü yetiştiren bir ülke haline getirecektir. AKP’li yetkililer, 4+4+4 sisteminin eğitimde buna benzer temel sorunları nasıl çözeceğine ilişkin tek bir açıklama sunamamaktadır.

CHP, Türkiye'de bir yılı zorunlu olmak üzere parasız okul öncesi eğitimin yaygınlaştırılmasını ve zorunlu eğitimin toplam süresinin uzatılmasını savunmaktadır.

-Sonuç

Bütün ülkeler eğitim sistemlerini değişen koşullara ve ihtiyaçlara bağlı olarak geliştirmekte ve değiştirmektedir. Ancak bu değişiklikler, ulusal ve uluslararası kuruluşların titiz bilimsel çalışmalarına ve yönetişim anlayışı çerçevesinde yürütülen tartışmalara dayanmaktadır. Yeni bir sistem önerilirken mevcut sistemin güçlü ve zayıf yönleri iyi değerlendirilmelidir. Sorunlar tespit edilip çözümler titizlikle ve geniş katılımla belirlenmelidir. AKP’nin kanun teklifi bu aşamaların hiçbirinden geçmeden hazırlanmış olup, dar bir kesimin önceliklerini tüm topluma dayatmaktadır. Üstelik teklif ile getirilen değişiklikler, başarılı dünya örnekleri ile çelişmekte ve eğitimde yeni gelişen eğilimlere ters düşmektedir.

CHP, Türkiye’nin başarılı örneklerin arasına girmesi için, eğitimde atılması gereken bazı temel adımları ana hatlarıyla şöyle sıralamaktadır:

• Anayasal bir hak olan parasız eğitimin tesisi için katkı payı uygulaması kaldırılmalıdır.

• İkili eğitim ortadan kaldırılarak, tüm eğitim kademelerinde “tam gün” eğitime geçilmelidir.

• Temel yeterlik düzeyinin altındaki çocuk oranının yüzde 15’in altına düşürülmesi hedeflenmelidir.

• Öğretmenlerin ve idarecilerin niteliklerinin, değişen dünya koşulları ve gelişen teknolojilere uyum sağlayabilecekleri şekilde yükseltilmesi sağlanmalıdır.

• Kalabalık gruplarda yürütülen “birleştirilmiş sınıf” uygulamalarına son verilmelidir.

• Okullar arasındaki altyapı farklılıkları azaltılmalı, teknolojik altyapının geliştirilmesinin yanı sıra, çocukların çok yönlü yetiştirilmesi için oyun ve spor alanlarının, bahçelerin, sınıfların ve kültürel etkinliklerin geliştirilmesine önem verilmelidir.

CHP, Eğitim Raporu'nda, Türkiye'de eğitimin temel iki hedefinin eşitlik ve niteliğin yükseltilmesi olduğunu belirtmiştir. Bu anlayıştan yola çıkarak zorunlu eğitim süresinin en az kesintisiz sekiz yıl olmasını kararlılıkla savunmaktadır.

Eğitim alanında, bilimsel çalışmalar, gelişmiş ülkelerdeki örnekler ve uzman görüşleri doğrultusunda politika geliştirilmelidir. Bu verilere ek olarak, toplumun taleplerinin ve önceliklerinin belirlenmesi de büyük önem taşımaktadır. Bu anlayışla, gündemdeki gibi bir değişiklik yapılmadan önce mümkün olan en geniş katılımla bir Ulusal Eğitim Çalıştayı düzenlenmelidir. Eğitim sistemimizdeki uygulamaların ne oranda başarılı olduğunun belirlenmesi için etki değerlendirme çalışmaları yapılmalıdır. Bu çalışmalarda, AB eğitim kriterleri esas alınarak, AB standartları ile uyum sağlanması hedeflenmelidir. Orta vadede uluslararası başarı belirleme testindeki (PISA) ortalama puanlarımızın, OECD ortalamalarının üzerine çıkarılması hedeflenmelidir. Eğitim alanında yapılan düzenlemeler tüm paydaşların bilgilendirilmesi ve görüşlerinin alınması yoluyla gerçekleştirilmelidir.

Tüm bu ölçütler ışığında CHP, Türkiye’de bir yılı zorunlu olmak üzere parasız okul öncesi eğitimin yaygınlaştırılmasını ve zorunlu eğitimin toplam süresinin uzatılmasını savunmaktadır. Temel eğitim aşamasının kesintisiz olarak sunulması olmazsa olmaz bir önceliktir. “Genel ortaöğretim” ve “meslekiteknik ortaöğretim” ana yapılarının lise aşamasında oluşturulması, öğrencilerin doğru yaşam tercihleri yapmaları ve işgücü talebinin gerektirdiği niteliklerde çalışanların yetiştirilmesi için gereklidir.

CHP için, eğitimde niteliğin artırılması ve eşitsizliklerin azaltılması temel amaçtır. Bu amaç için, önerilen eğitim modeli, bir yıl okul öncesi eğitim, sekiz yıl kesintisiz temel eğitim ve meslek eğitimini de barındıran dört yıl lise düzeyinde eğitim, yani 1 + 8 + 4 modelidir. AKP’nin uygulamak istediği eğitim sistemi, fırsat eşitliğini yok edecek, sınıfsal farklılıkları derinleştirecek ve yoksul aileleri daha da yoksullaştıracaktır. CHP, ne demokrasimizin yok edilmesine, ne de çocuklarımızın geleceğinin çalınmasına izin vermeyecektir. Bu doğrultuda mücadelesini demokratik yöntemlerle ve hukuk yoluyla sürdürmeye de devam edecektir.

AKP'nin uygulamak istediği eğitim sistemi, fırsat eşitliğini yok edecek, sınıfsal farklılıkları derinleştirecek ve yoksul aileleri daha da yoksullaştıracaktır. CHP ne demokrasimizin yok edilmesine ne de çocuklarımızın geleceğinin çalınmasına müsade etmeyecektir.

Kaynak: Cumhuriyet Halk Partisi Bilim Yönetim ve Kültür Platformu Politika Notları

AKP'NİN 4+4+4 KANUN TEKLİFİ (PDF)

CHP NE ÖNGÖRÜYOR: 1+8+4 (PDF)

4 + 4 + 4 Kanun Teklifi

20 Şubat 2012 tarihinde Adalet ve Kalkınma Partisi, beş milletvekilinin imzası ile TBMM Başkanlığı’na eğitim sistemimizde köklü değişiklikler getirecek bir kanun teklifi sunmuştur. Bir ülkenin ve toplumun geleceği öncelikle devletin sağladığı temel eğitim hizmetiyle biçimlenir. Oysa AKP hükümeti, eğitim gibi geleceğimize yön veren bir konuda eğitim uzmanlarının görüşlerini dikkate almayan bir düzenlemeyi yangından mal kaçırır gibi yasalaştırmak istemektedir. Öğretmenin, velinin, öğrencinin görüşü alınmamıştır. Sivil toplum kuruluşları gibi paydaşlar karar sürecinden dışlanmıştır. Muhalefet partileri ve yasama organı devre dışı bırakılmaya çalışılmıştır. Eğitime başlama yaşı, meslek tercihi, örgün eğitim yerine açık öğretim gibi bir toplumu yakından ilgilendiren yaşamsal düzenlemelerin bir gün öne sürülüp ertesi gün geri çekilmesinden kamuoyunun başı dönmüş durumdadır.

AKP’nin Sonra Çıkar Oyunu

AKP’nin gerçekleştirmek istediği değişiklikler, ilk bakışta 12 yıllık eğitimi zorunlu hale getirecek gibi görünmektedir. Oysa getirilen yasa teklifinde 12 yıllık zorunlu eğitimin başlangıç tarihinin belirlenme yetkisi Bakanlar Kurulu’na verilerek, uygulamanın ötelenmesinin yolu açılmıştır. Bu durum, eğitimdeki düzenlemenin esas amacının, zorunlu eğitim süresini uzatmaktan çok, sekiz yıllık zorunlu ilköğretimi bölmek olduğu kanaatini güçlendirmektedir.

Sekiz yıllık kesintisiz eğitim, bütün okullarda aynı müfredatın uygulanması anlamına gelmektedir. Mevcut sistemde bilişsel gelişim için gerekli olan bilgiler çocuklar arasında hiçbir fark gözetilmeksizin aynı yaş grubunda yer alan tüm öğrencilere verilmektedir. AKP, dünyada sadece yedi ülkede uygulanan 4+4+4 sistemi ile temel eğitimi dört yıla indirerek, ikinci dört yılda farklı müfredatların önünü açmaktadır.

AKP kanun teklifini, paydaşlar, eğitim bilimciler, sivil toplum örgütleri ve siyasi partiler ile tartışmadan komisyona getirmiştir. Toplumun bütününü ilgilendiren bir konudaki bu kanunu yalnızca ideolojik nedenlerle geçirmeye çalışmaktadır.

Müfredatın ayrıştırılması ile birlikte, mesleki eğitim ikinci dört yıllık kademe içine çekilmektedir. Böylece erken yaşta seçmeli ders modülleri adı altında mesleki yönlendirme gerçekleştirilmek istenmektedir. Oysa, zorunlu eğitim, bir kimsenin aklına estiği sürede yapılan değil, çocuğun kişiliğinin, yeteneklerinin, davranışlarının ve bilgisinin olgunlaşması için gerekli olan dönemdir.

Eğitim sisteminde böylesine köklü değişikliklere gidebilmek için, verilerin ve bilgilerin yaygın bir şekilde paydaşlarla tartışılması ve taleplere göre düzeltilip tekrar oluşturulması gerekir. Çünkü vereceğimiz kararlar çocuklarımızın ve ülkemizin geleceği ile ilgilidir. Bu alandaki paydaşlar, okullar, yöneticiler, veliler, öğrenciler, öğretmenler, eğitim bilimciler, vatandaşlar, sivil toplum örgütleri ve siyasi partilerdir. Oysa yasa teklifi bu paydaşlardan hiçbiri ile tartışılmadan doğrudan TBMM’de komisyona gelmiş ve bazı sivil toplum örgütlerinin ve uzmanların şeklen görüşleri alınmıştır. Bu kuruluşların büyük bir çoğunluğu tasarının mevcut haline karşı çıkmıştır. Kısaca, AKP hükümeti toplumun bütününü ve geleceğini birinci derecede ilgilendiren bir konudaki bu kanunu yalnızca ideolojik nedenlerle geçirmeye zorlamaktadır. Bu tutum, eğitim sistemimizin sorunlarını çözmek yerine, yeni açmazlar yaratmaktadır.

AKP'nin sunduğu kanun teklifinin esas amacı, zorunlu eğitimin süresini uzatmaktan çok, sekiz yıllık zorunlu ilköğretimi bölmektir. Eğitimin kademelendirmesi sonucunda açık öğretimin de önü açılmaktadır.

4 + 4 + 4’ün Yaratacağı Sorunlar

-İyi Yurttaş ve Vasıflı İş gücüne AKP Kesintisi

Kanun teklifi ile temel eğitim aşaması kademelere ayrılmaktadır. Gerekçe olarak, altı yaşındaki ve on beş yaşındaki çocukların aynı ortamda bulunmalarının getirdiği toplumsal ve ahlaki sakıncalar öne sürülmektedir. Şayet böyle bir sorun mevcut ise, çözüm için yasal düzenlemeye gerek yoktur. Bu bir uygulama sorunudur. Kaldı ki çocuklar zaten yaşlarına göre belirlenmiş farklı sınıflarda ve ortamlarda eğitim görmektedir. Gerekçede örnek gösterilen gelişmiş ülkelerin hepsinde okullar sadece yaşa göre bölünmekte, ancak eğitim müfredatı ayrıştırılmamaktadır.

Yüzeysel gerekçelerle sekiz yıllık eğitimi bölmek, iddia edilenin aksine kırsal alanda okullaşma oranını artırmayacaktır. Köylerde öğrenci sayısının az olması nedeniyle uygulanan taşımalı ve yatılı eğitime gereksinim daha da artacaktır. Yeni derslik yapılması zorunluluğunun yanı sıra, ortaya çıkacak 200.000 dolayında yeni öğretmen ihtiyacı sisteme büyük bir ilave yük getirecektir. Ayrıca, 5. sınıflarda ders veren 40.000 kadar öğretmenin de açıkta kalacağı öngörülmektedir.

Daha önemlisi, ilköğretimin bölünmesi durumunda farklı eğitim kademelerinde uygulanacak müfredat hakkında yeterince bilgi verilmemesidir. Demokratik ülkelerde uzmanlar yeni müfredatlar üzerinde yıllarca çalışmaktadır. Siyaset dünyası ve kamuoyu da müfredatın içeriğiyle ilgili uzlaşma sağlanana kadar tartışmakta ve nihai karara ulaşmaktadır. MEB böylesine yaşamsal bir konuyu ya doğru dürüst çalışmamıştır ya da bu sürecin sonucunda neyi planladığını açıklamak istememektedir.

Diğer yandan, ikinci kademe okullara geçişte yeni bir yarış süreci yaşanması olasılığı mevcuttur. Bu durumda niteliği yüksek ikinci kademe okullara sınavla girilecek, yeni bir sınav hazırlık sistemi oluşacaktır. Sınav stresi üç ve dördüncü sınıflara, yani 8 ve 9 yaşındaki öğrencilere kadar inecektir. Öğrenciler çok erken yaşlarda dershanelere bağlanacaktır.

Dünyada seçmeli ders temelli sistemlerde esas olan, bu derslerin getireceği yükün, temel eğitimin kapsamındaki derslerin ve içeriğin verilmesine engel olmamasıdır.

-Müfredatın Ayrışması (Erken Meslek Seçimi)

Kanun teklifi ile gündeme getirilen yeni yapıda öğrenciler 9-10 yaşından itibaren seçmeli ders modülleri aracılığı ile farklı alanlara yönlendirilmektedir. Dünyada seçmeli ders temelli sistemlerde esas olan, bu derslerin getireceği yükün, temel eğitim kapsamındaki derslerin ve içeriğin verilmesine engel olmamasıdır. Oysa bu modelle öğrenciler, kişisel, sosyal ve bilişsel gelişimleri için temel eğitim kademesinde almaları gereken derslerden yoksun olarak yetiştirilecektir.

Öncelikle 9-10 yaş mesleki yönelme için çok erken bir yaştır. Erken yaşta çocuk, somut işlem dönemini henüz tamamlamamıştır. Bu nedenle, meslek eğitimine yönlendirilmesinde ne kendisi, ne ailesi, ne de uzmanların doğru karar vermesi mümkün değildir. Çünkü o yaşta bir çocuk henüz kendini tanıma dönemini tamamlamamıştır. Meslekler hakkında bilgisi ve ilgisi yeteri kadar gelişmediği gibi yeteneklerinin de farkında değildir. Kısacası bütün yaşamını etkileyecek bir kararı alma yetisi yoktur. Türkiye koşullarında, üniversite aşamasındaki öğrencilerin dahi mesleki yönlenme tercihlerinde zorlandığı göz önünde bulundurulmalıdır.

Çalışmalar, erken yönlendirmelerde ailenin etkisinin arttığını göstermektedir. Özellikle uzman desteği alamayan dar gelirli ailelerde, ailenin seçmedeki rolü daha da artmaktadır. Ülkemizde mesleki rehberlik hizmetleri de yeterli düzeyde değildir. Kaldı ki bu yaşta bir çocuğa veya ailesine bu yönde bir yönlendirme yapmak kariyer gelişim ilkelerine tamamen aykırıdır. Sistem daha ileride değişime açık olduğu iddiasını taşımaktadır. Ancak bilinmektedir ki erken yaşlarda yönlendirilen ve dar bir alanda uzmanlaştırılan bu çocukların geri dönüş şansları çok sınırlıdır. Erken yönlendirme neticesinde, eğitim sistemindeki ve toplumdaki eşitsizlikler daha da pekişecek ve derinleşecektir.

Kanun teklifinde mesleki eğitimdeki verimsizliğin nedeni olarak öğrencilerin mesleki eğitime geç yönlendirilmesi gösterilmektedir. Bu varsayımın hiçbir bilimsel dayanağı ve temeli yoktur. OECD araştırmaları, erken yönlendirme/seçme yapmanın ve okulları çeşitlendirmenin başarıyı artırmadığını göstermektedir. İddia edilenin aksine erken yönlendirme sistemleri genellikle vasıfsız işçiler yetiştirmektedir. Bu sistem dünyadaki işgücü talebi göz önünde bulundurulduğunda Türkiye’yi ikinci sınıf bir ucuz emek ülkesi haline getirecektir.

Erken meslek ayrımına gidilen Almanya ve Avusturya’da okul sistemi ve öğretmenler on yıllardır yürütülen uygulamanın içeriği ve yöntemi konusunda tam donanımlı hale getirilmiştir. Buna rağmen, sistem eşitsizlikleri pekiştirmesinden ötürü eleştirilere maruz kalmaktadır. En çok bu iki ülkede yaşayan soydaşlarımızın şikâyetçi olduğu bu sistem alttakilerin hep altta kalması sonucunu doğurmakta ve bu yönüyle kast sistemine benzetilmektedir. Toplumsal sonuçlarının yanı sıra işgücünün erken ve fazla uzmanlaşmasından dolayı bu ülkelerin ekonomileri de zarar görmektedir. Almanya’da birçok eyalette yeni sistemlere geçiş amaçlı eğitim reformu çalışmaları yapılmaktadır. AKP bu düzenleme ile Türkiye’de, dünyanın terk ettiği bir eğitim sistemini uygulamak istemektedir.

-Çocuktan Ne İşçi Ne De Gelin Olur

Çocukların toplumsallaşması ailede başlar, okulda öğretmenle devam eder. Daha ileri yaşlarda ise akranlar arası ilişkiler büyük önem kazanır. Bu süreçte öğrenci bireysel ve sosyal farklılıkları algılayarak kendi kişiliğini oluşturur. Toplumsal yargı ve hoşgörüyü öğrenir. Okulda geçirilen süre öğrencinin kişiliğinin ve toplumsal kimliğinin gelişmesi için çok önemlidir. Bu sebeple eğitimde başarı için okulda geçirilen sürenin artırılması gerekmektedir. AKP ise eğitimin tam gün ve uzun süreli uygulanmasını yaygınlaştırmak yerine, ikinci eğitim kademesinin ardından açık öğretimin önünü açmaktadır.

Eğitimi okul ortamından çıkarmak öğrencilerin sağlıklı sosyalleşmesinin önünde ciddi bir engeldir. Her ne kadar açık öğretim eğitim komisyonu tarafından üçüncü kademeye kaydırılmış ise de, Hükümet’in hemen her gün değiştirdiği politikaları ciddi riskler içermektedir. Örneğin, bu uygulamanın doğurabileceği önemli bir risk, erken yaşta okuldan alınan kız çocukların aileleri tarafından küçük yaşta evlenmeye zorlanabilecekleri ihtimalidir. Aynı şekilde erkek çocukların erken yaşta çalıştırılmaları ve eğitim süreci dışında kalmaları ihtimali de güçlenmektedir.

Bu uygulamanın sebep olacağı bir başka sorun ise üstün zekâlı veya engelli öğrencilerin de açık öğretimde eğitilebilecek olmalarıdır. Tohum Vakfı ve Eğitim Reformu Girişimi’nin raporunda belirtildiği üzere bu uygulama eğitim psikologlarının görüşlerine tamamen terstir. Kaynaştırma ve bütünleştirme, üstün zekâlı ve engelli öğrenciler için çok önemli bir hedeftir. Ayrıştırma sonucunda engelli öğrencilerin ötekileştirilmesi ve toplumdan uzaklaştırılması kaçınılmazdır. İstisnai özellikleri olan öğrenciler ise, eğitim sisteminin dışında tutulacak, farklı alanlardan beslenmeleri engellenerek yetenekleri köreltilecektir. Bu öğrencilerin özel ihtiyaçları örgün eğitim sistemi içinde sağlanmalıdır.

Tüm bilimsel araştırmalar, eğitimde başarı için okulda geçirilen sürenin artırılması gerektiğini vurgulamaktadır. Bu gerçeğe rağmen, AKP'nin kanun teklifi, ikinci eğitim kademesinin ardından açık öğretimin önünü açmaktadır.

-Temel Eğitime Başlama Yaşı

Kanun teklifinin tartışılması sürecinde okula başlama yaşında birçok kez değişiklik yapılmıştır. Şayet temel eğitime başlama yaşı için hala 60 ayı doldurmuş olma kriteri getirilmek isteniyorsa, bundan çok vahim sonuçlar doğacaktır. Bu yaşta bir çocuğun bilişsel ve fiziksel gelişimi, okul eğitimi gereklerini karşılamaktan çok uzaktır. Elkol kasları ve kemikler ilk atmış ayda kalem tutacak kadar dahi gelişmemektedir. Uzmanlar gelişim açısından 5 ile 6 yaş arasındaki farkın, 30 ile 40 yaş arasındakinden daha büyük olduğunu belirtmektedir. İngiltere’de uygulanan sistemde 5 yaşındaki çocuklar toplu eğitim değil, bireysel eğitim almaktadır. Çocuklar özel sınıf ortamlarında ve okul öncesi eğitim mantığı ile yetiştirilmektedir. Ülkemizde ise temel eğitim içerisinde yer alan eğiticiler, 5 yaş kategorisine eğitim vermek için yeterli bilgi ve deneyime sahip değildir.

-Rant Kaçmasın Diye…

Bilindiği gibi AKP Hükümeti eğitimde nitelik sorununu tamamen tartışma dışında bırakmaktadır. Başta öğretmenler olmak üzere insan kaynağına yatırım yapmak yerine bina yapımına öncelik verilmektedir. Bu yaklaşımın ardında eğitime rant eksenli bir bakış yatmaktadır. Rant merkezli anlayış kanun teklifinde de kendini göstermektedir. Fatih Projesi ve temel eğitimin bölünmesini öngören düzenlemelerin gerektirdiği, tabletten teknolojik altyapıya kadar çeşitli harcamaların Kamu İhale Yasası dışında bırakılması öngörülmektedir. AKP, bu kanun teklifi ile eğitim alanında ilerlemeden önce rant elde etmeyi düşünmektedir.

-Topluma Rağmen Toplum İçin

Eğitim gibi uzun vadeli planlama gerektiren bir alanda AKP’nin gündeme getirdiği kanun teklifi (4+4+4) neredeyse yoktan var edilmiştir. Çocuklarımızın ve ülkenin geleceğini birinci derecede ilgilendiren bu konu Milli Eğitim Şurası’nda görüşülmemiştir. AKP’nin seçim bildirgesinde ve Hükümet Programı’nda da yer almamaktadır. Kalkınma planlarında ve MEB stratejik planında bahsi dahi geçmemektedir. Değişikliğin altına Bakanlar Kurulu da imza atmamıştır. Başta öğrenciler, veliler ve öğretmenler olmak üzere, STK’ların ve siyasi partilerin görüşü alınmadan hazırlanmıştır. Eğitim komisyonunda milletin seçtiği vekillere dahi söz hakkı verilmemiş, dakikada bir madde geçirilerek kabul edilmiştir.

Türkiye’de nüfusun yüzde 85’inin karşı çıktığı bir uygulama, tepeden inmeci, devletçi, merkeziyetçi bir anlayışla değiştirilmek istenmektedir. AKP’nin yaklaşımı “topluma rağmen toplum için” anlayışıdır. Bu anlayış AKP’nin her söyleminde eleştiri amaçlı gündeme getirdiği elitizmin ta kendisidir. Söz konusu düzenleme ile yapılmak istenen ancak darbe dönemlerinde örnekleri görülebilecek türde merkeziyetçi bir toplum mühendisliğidir.

Bu plansızlık ve belirsizlik, yapılan değişikliğin 28 Şubat’ın ürünü olan bir sisteme alternatif olarak sunulması ile örtülmeye çalışılmaktadır. Oysa kesintisiz zorunlu eğitim, 28 Şubat’ın ürünü değildir. Söz konusu program, 7. ve 8. Milli Eğitim Şuralarının önerileri doğrultusunda 1973 tarihli Temel Eğitim Kanunu ile düzenlenmiştir. Uygulama önce pilot bölgelerde başlatılmış ve başarı sağlandıktan sonra tüm ülkeyi kapsayacak şekilde yaygınlaştırılmıştır. Bugünkü yasa teklifi kapalı kapılar ardında hazırlanıp birkaç gün içerisinde görüşülüp tartışılmadan topluma dayatılmıştır. Bu dayatma, AKP’nin son dönemde Türkiye’de hâkim kılmaya çalıştığı otoriter yönetim anlayışının ve devlet yapılanmasının en tehlikeli iz düşümlerinden biridir.

Söz konusu düzenleme ile yapılmak istenen ancak darbe dönemlerinde örnekleri görülebilecek türde merkeziyetçi bir toplum mühendisliğidir. Bu dayatma, AKP’nin son dönemde Türkiye’de hâkim kılmaya çalıştığı otoriter yönetim anlayışının en tehlikeli iz düşümlerinden biridir.

-Sonuç 

4 + 4 + 4 kanun teklifi belirsizliklerle doludur. İdeolojik takıntılar dışında ne araçları ne de amaçları bellidir. Ana ilke ve hedefler konularında bile iktidar partisi bir o yana bir bu yana savrulmaktadır. Ortada mevcut sistemin bir etki analizi dahi yoktur. Kesintisiz sekiz yıllık eğitim sisteminin belirgin bir yanlışı saptanmamıştır. Aksine, okullaşma oranı bu sistem sayesinde artmıştır. Tüm bu veriler ışığında, kesintisiz temel eğitimden geri adım atılmaması gerektiği açıkça görülmektedir. Sistemin uygulamadan kaynaklanan aksaklıkları giderilmeli, kesintisiz eğitim daha nitelikli bir yönde geliştirilmelidir. 

AKP’nin gündeme getirdiği kanun teklifi eğitim sistemimizi, daha yüksek kalite ve daha fazla eşitlik hedeflerinden uzaklaştırmaktadır. Günlük kaygılar ve geçmişe dönük duygusal hesaplaşmalara dayanan ve eğitim sistemimizi yeni bir kaosun eşiğine getirecek bir tekliftir. İktidar partisini, eğitim sistemimizin temel sorunlarına yönelik hiçbir çözüm önerisi getirmeyen ve geri dönülmez pek çok soruna yol açacak bu teklifi geri çekmeye davet ediyoruz.

Kaynak: Cumhuriyet Halk Partisi Bilim Yönetim ve Kültür Platformu Politika Notları

AKP'NİN 4+4+4 KANUN TEKLİFİ (PDF)

CHP NE ÖNGÖRÜYOR: 1+8+4 (PDF)

Emperyalist güç ABD'nin New York eyaletinde çalışma şartları konusunda
binlerce dokuma işçisi kadının, greve başlaması sonucu yalnızca
asayişi sağlamakla görevli olan polislerin, işçilere saldırması sonucu
129 emekçi kadın hayatını kaybetmiştir.

Hükümdarlığını tüm dünyaya kanıtlama çabası içinde olan kapitalist
güçler ve onun işbirlikçileri olan patronlar, daha fazla çalışma
karşılığında daha az ücret ödenmesini savunarak, birçok emekçi kadını
bir meta haline dönüştürmek istemektedirler

Bizler bugün anlamını yitirmiş , kutlamaya dönüştürülmek ve bu çarkın
bir parçası haline getirilmek istenen 129 insanın hayatını kaybettiği
bu anlamlı günün kutlamadan çıkartılarak anmaya dönüştürülmesi
amacındayız.

Tüm kadınlarımızın 8 mart dünya emekçi kadınlar gününü anıyorum.
Saygılarımla..

                         CHP Yenişehir İlçe Gençlik Örgütü Adına

                                              Başkan Serdar   ÇELİK